Праблема Беларускай мовы ў нашым грамадстве
Сочинение, 11 Марта 2012, автор: пользователь скрыл имя
Краткое описание
Чаму Беларусы не ужывают беларускую мову? Гэтае пытанне існуе ужо больш чым стагоддзе. Спачатку нашу мову хацелі выкінуць палякі ды рускія, калі дзялілі Беларусь на Польшчу і Расію. І Беларуская мова была, на той час, забароне.
Содержимое работы - 1 файл
Праблема Беларускай мовы ў нашым грамадстве.docx
— 23.96 Кб (Скачать файл)Праблема Беларускай мовы ў нашым грамадстве
Чаму Беларусы не ужывают беларускую мову? Гэтае пытанне існуе ужо больш чым стагоддзе. Спачатку нашу мову хацелі выкінуць палякі ды рускія, калі дзялілі Беларусь на Польшчу і Расію. І Беларуская мова была, на той час, забароне. Ну а цяпер на ёй можна і размаўляць, і пісаць, і навучаць – але мы пачынаем цурацца яе і не ўжываць у сваім паўсядзённым жыцці. Пачынаем паціху страчваць нашае найважнейшае багацце – нашу мову, на якой размаўлялі нашыя прадзеды, дзяды і, нажаль, радзей ужо бацькі. А калі маці і бацька будуць размаўляць на расейскай мове тады і іх дзіцё прыме гэтую мову за родную. І вось мы бачым першы крок да згубы мовы.
Другі крок не дасьць сябе чакаць. Школа. Гэта месца, дзе навучаюцца і выхоўваюцца будуючыя грамадзяне нашай краіне. Але які гэта сапраўдны грамадзянін, калі ён нават мовы сваёй не ведае? Усё менш і менш у нашаё краіне Беларускамоўных школ. І уявіце сабе: “Беларускі горад – без Беларускамоўнай школы”. У якой небудзь другой краіне гэта было б сьмешна, а ў нас гэта, нажаль, не гумар.
А вось і трэцці крок да страты. Сродкі Масавай Інфармацыі (СМІ). Усё больш актыўна СМІ пераводзяцца на расийскую мову.
Чацвёрты крок, я лічу, гэта наш дзяржаўны апарат. Ну тут няма ніякіх камэнтарыяў. Бо добрая палова з іх нават не ведаюць што гэта такое – размаўляць па-беларускі.
На маю думку, пяты крок самы цяжкі. Гэта мы з вамі – людзі, жыхары сваёй краіны, а асабліва моладзь. Мы ўсё менш і менш ужываем Беларускую мову ў нашым паўсядзённым жыцці. Канечне ж не кожнаму падабаюцца асаблівасьці вымаўленне (фанэтыкі) нашай мовы, але кожнае слова, кожны гук мае саю гісторыю.
І вось калі мы будзем так працягваць, то бяды не пазьбегнуць. Мы проста згубім мову праз 5-10 гадкоў. А што ж будзе далей? Што мы пакінем нашым дзецям, нашчадкам? Пусты гук ці расейскую мову? А калі яны спытаюць ці была ў нас родная мова мы проста прамаўчым?.. Мова - душа народа, а наш народ хоча пазбавіцца сваёй душы, як непатрэбнай рэчы…